سفر به بلغارستان

سفر به بلغارستان وارنا

21 مردادماه 1390 سفر خود را به شهر وارنا و محل گلدن سندز یا شهر ماسه های طلایی آغاز کردیم.

شهر وارنا یکی از قدیمی ترین شهرهای اروپاست و سومین شهر بزرگ کشور بلغارستان است با جمعیتی بالغ بر 300 هزار نفر و از نظر تاسیسات بندری و صنعتی دومین شهر بعد از بورگاس تلقی می شود .
 دریانوردان
یونانی از شهر میلتوس (Miletus) در قرن ششم قبل از میلاد در سواحل وارنا پهلو گرفته و مجذوب آرامش این دریا شدند. آنها با اقوام تراکیان (Thracians) که مقیم آنجا بودند مبارزه کرده و مستعمره، خود به نام ادسوس (Odessos) را بنا نهادند. فرهنگ های متعددی در این منطقه به هم آمیخته اند. عهد عتیق، قرون وسطی، دوران احیاء ملی گرایی و دوران مدرن. در حومه وارنا، هنگام حفاریهای باستان شناسی در مکانی کهن نکروپولیس (Necropolis) نامیده می شود، قدیمی ترین گنجینه طلای دنیا متعلق به هزاره چهارم قبل از میلاد کشف گردیده است. این شهر نام کنونی خود وارنا را پس از تشکیل دولت بلغارستان در سال 681 میلادی بدست آورد.

مهمترین مکان دیدنی آن کلیسای جامع است که در مرکز شهر قرار دارد .
پارک باغ دریایی که مکان تفریحی با تعدادی پلاژ ، موزه دلفین ها و چندین رستوران است از دیگر مکان های دیدنی وارنا می باشد . بلغاریها به این منطقه
MORS KATO GARDINA ( مورس کاتو گرادینا ) و به انگلیسی SEA GARDEN می گویند .



سواحل ماسه های طلایی (GOLDEN SANDS)


در شمال وارنا، سرزمین ماسه های طلایی که به واقع مروارید سواحل دریای سیاه محسوب می شود به لطف پوشش گیاهی بی نظیر و سواحل نیلگون و وجود ماسه های طلایی رنگ، سالانه میزبان گردشگران بسیاری از سرتاسر جهان است. وجود امکانات مدرن تفریحی، هتلهای لوکس و منحصر به فرد در قلب جنگل و کنار ساحل تابلوی بی نظیری از یک منطقه توریستی بوجود آورده و هر فردی در هر سنی از کودکان تا سالخوردگان می توانند از یک سفر خاطره انگیز و عالی برخوردار شوند.

پرواز ما در ساعت 4 بعداز ظهر بود که با توجه به اینکه ساعت بلغارستان تقریبا 1:30 از ما عقب تر است ما پس از 3 ساعت پرواز در ساعت 7 به وقت ایران و 5:30 به وقت بلغارستان به آنجا رسیدیم طبق معمول سخترین و طولانی ترین مرحله مسافرت که تحویل بار و جابه جایی مسافران بر اساس هتل است انجام و پس از عبور از شهر زیبای وارنا به گلدن سندز رسیدیم.هتل ما هلیوس نام داشت و 4 ستاره بود در مجموع کیفیت ارائه خدمات  هتلهای بلغارستان به کیفیت هتلهای دیگر جاهایی که رفته بودم نبود و چون بعضی از مسافران ایرانی متاسفانه با عدم پرداخت پول مینی بارها و یا رفتارهای دیگر موجب عدم اطمینان بلغاریها به ما شده اند اطاق هایی که به ما اختصاص داده شد فاقد مینی بار بود و البته اطاق ها دارای امکانات دیگری نیز چون اطو،قهوه جوش،دمپایی هم نبود.امیدوارم بعضی از مسافرنماها هویت و فرهنگ غنی ایران را در پیش ممالک دیگر زیر سوال نبرند و بر عکس اصل و ریشه نژاد پاک آریایی را پیش همگان نمایان کنند.

اولین روز سفر صبح تجمعی با دیگر مسافران داشتیم تا نکات ایمنی به ما گوشزد گردد و بعد از ظهر به دو shoping center معروف وارنا رفتیم که جنس جالبی نداشت و مادست خالی برگشتیم کلا روز اول به بطالت گذشت من توصیه می کنم نه در تجمع شرکت کنید که نکته های تکراری گفته می شود و نه به بازار وارنابروید چون اجناس با کیفیت و تنوع بیشتری در بازارهای ساحلی یافت می شود و مابیشتر خریدمان را از آنجا کردیم.

دومین روز سفر صبح تور سافاری رفتیم این تور به مدت 3 ساعت بوده و با استفاده از جیپ های مخصوص سافاری جنگل شما می توانید ساعاتی را در دل جنگل ها، رودخانه ها، آبشارها و دیدن طبیعت بکر موجود در آنها استفاده کنید.  البته هر 15 دقیقه جیپ سواری در جایی توقف می گردید تا مسافران بتوانند  اجناسی همچون عسل طبیعی و دیگر محصولات طبیعی استفاده و خریداری کنند،ناهار در یک رستوران روستایی با همان آب و هوای مردم پاکدل روستا و محیطی صمیمی صرف شد در آخر کلیه رانندگان در حالی که سازهای متنوعی می نواختندبرای ملیتهای مختلف آهنگ های محلی آنهارا خواندند جالب این بود که برای ایرانیها آهنگ آره وای وای نوش آفرین خوانده شد؟!شب هم برای صرف شام به یک رستوران ساحلی رفتیم به نام شب بلغاری که دارای برنامه های متنوع و شادی بود در آخر هم دیسکو ایرانی که همه ایرانیها مانند تشنه ای که به آب رسیده دلی از عزادرآوردند وحسابی رقصیدند در مجموع بهترین شب و توری بود که در طول سفر داشتیم .

روز سوم به تور silistra رفتیم تور یک روزه با اتوبوس از باغ های شهر دوبروژا دیدن و به خانه ای روستایی رفتیم که زنان ومردانی با لباس محلی و آواز  از ما استقبال کردند مطابق رسوم بلغاریها در هنگام ورود از شما با نان محلی و ظرفی از نمک وادویه های محلی استقبال می شود ، بعد عرقی که از قیصی گرفته شده بود و بسیار سوزان بود به ما داده شد بعد جهت صرف ناهار به رستوران محلی و قدیمی رفتیم که با آواز و رقص محلی همراه بود در نهایت با کشتی یک ساعت بر روی رود دانوب گردش کردیم که مرز ساحلی رومانی و بلغار است بر خلاف آنچه که تصور می کردم رودخانه دانوب بسیار کثیف و سرشار از لجن سبزی بود که دیدن آن خیلی توی ذوقم خورد. در مجموع از این تور زیاد خوشم نیامد.

روز چهارم  به دیدن شهر nesebar  رفتیم شهری تاریخی که در یونسکو به خاطر آثار فرهنگی و قدمت تاریخی ثبت گردیده ، بازدید از شهر قدیمی نسبار که روی دماغه ای بیرون آمده از دریا واقع شده است ما را با مجموعه ای از کلیساهای قدیم مواجه می سازد که قدمت آن ها به قرن سیزدهم میلادی باز می گردد. مغازه ها، کوچه های باریک و ساختمان های قدیمی زمان را به گذشته و دوران یونانی ها، رومی ها و بیزانس باز می گرداند. شهر زیبایی بود با ساختمانها و بازارهای قدیمی و زیبا ،ناهار را در رستورانی با غذاهای دریایی ومنظره ای زیبااز دریا صرف کردیم.

روز پنجم صبح کار خاصی نداشتیم بنابر این رفتیم کنار ساحل و کمی قدم زدیم وکلی خرید کردیم.بعد از ظهر با یک کشتی تفریحی بسیار زیبا که مشابه کشتی پینتا ماریا کریستف کلمپ ساخته شده بود بر روی خلیج وارنا گشتی دو ساعته به همراه نوشیدنی و غذای kfc و رقص و شادی داشتیم. اینم یکی از تورهای دلنشین بود که خیلی خوشمان آمد. جالب رفتار دوستانه کاپیتان و ملوانان بود و خانمی بلغاری که همگی با لباس دزدان دریایی رقص ایرانی را خیلی قشنگ بلد بودند و میزبانان خوبی بودند در انتهای سفر به هر کداماز ما یک کلاه دزدان دریایی داده و با صدای توپ و باروت حمله دزدان دریایی را باز سازی کردند خیلی خوش گذشت جای تک تک شما خالی.

روز ششم و آخرین روز سفر ، سفر نیم روزی با اتوبوس به بالچیک،  آغاز شد. تفرجگاهی کوچک در شمال ساحل دریای سیاه، بنیان شده در قرن پنجم قبل از میلاد، بالچیک امروزه مشهور است به عنوان اقامتگاه ییلاقی ملکه ماریا، ملکه فقید رومانی. عمارت آن ترکیبی است از گلچین سبکهای شرقی و اروپائی، با بوستانهای جذاب با بیش از 3000 گونه گیاهان نادر و کمیاب در سراسر جهان باغ بسیار زیبایی بودکه از دیدن طاقدیسها آبشارها و آبنماها و گلهای ناب آن بسیار لذت بردیم بعد به خلیج کالیاکرا رفتیم که چشم انداز بسیار زیبایی داشت  در نهایت شام با صرف رقص محلی و دیسکو ایرانی به پایان رسید و سفر ما نیز به اتمام.

 

نکته:

-         مردم بلغارستان مردم بسیار خونگرم و مهمان نوازی هستند که شما از صحبت با آنها لذت خواهید برد.

-         انتظار هتلهای خیلی مجلل نداشته باشید با امکانات هتلهای تاپ دیگر نقاط جهان

-         سعی کنید خریدتان را از بازارهای محلی و ساحلی بکنید .

-         مانند دیگر جاها دستشویی ها فاقد شیلنگ است پس دستمال و آب همراه داشته باشید مخصوصا بین راه.

-     تورهایی که با اتوبوس انجام می شود بسیار خسته کننده است در حالی که اگر وقتتان را در کنار ساحل و با انواع بازیها و سرگرمی های آنجا بگذرانید کمتر خسته می شوید و بیشتر لذت می برید.

-      سوغات مخصوص وارنا صابونها و محصولات آرایشی است که به محصولات گل رز معروفند بسیار خوشبو است و از آب و روغن طبیعی گل سرخ تهیه شده توصیه می کنم حتما بخرید هم برای خودتان هم خانواده.

 

سفر به هند

 سفر به مثلث طلایی هند

(دهلی-آگراـ جیپور)

هدف تور ما بازدید از مثلث طلایی هند و یا همان شهر های دهلی-آگرا و جیپور بود.

 

دهلی نو-

اولین هتلی که به آن وارد شدیم هتل هیلتون (Hilton) در چند کیلومتری دهلی بود که از مراکز دیدنی شهر فاصله زیادی داشت و چند ساعت راه تا مرکز شهر فاصله داشت هر چند هتل بدی نبود ولی در محیط نه چندان مناسبی واقع شده بود.در بدو ورود به دهلی اولین چیزی که توجه شما را جلب می کند کثیفی بیش از حد این شهر است موردی که در دیگر شهر های هند نیز به کرات دیده می شود. عدم وجود پیاده روهای شهری ، زباله های که در همه سطح شهر پراکنده شده اند ،عبور مکرر گاوها از خیابان،همنشینی و همخوابی سگهای متعدد  با مردم، مردمی که بی خیال عابران دیگر بر دیوارهای شهر ادرار می کنند،بوق ممتدد اتومبیل ها(که بعد فهمیدیم سنت آنجاست و نمادی از اعتراض گاندی به حکومت وقت بوده و همچنان علی رغم نیاز ادامه دارد به طوری که پشت هر ماشین نوشته بود بوق بزنید؟!.)،وجودگداهاو زاغه نشینان در زیر پلهاو و کلیه نقاط شهری .... همه از مواردی است که توی ذوق توریستها می زند.

دهلی نو در اصل منطقه‌ای شهری درون کلان‌شهر دهلی است. دهلی نو همچنین مرکز حکومت ناحیه پایتختی ملی دهلی است.
دهلی طبق سرشماری سال
۲۰۰۱ با جمعیتی برابر ۱۳٬۷۸۲٬۹۷۶ نفر جمعیت مرکزی  و بیش از ۲۲ میلیون نفر در کلان شهر دهلی یکی از بزرگترین شهرهای هند است و با قدمتی افزون بر ۵۰۰۰ سال به همراه دمشق و بنارس از قدیمی‌نرین شهرهای جهان محسوب می‌شود. این شهر تاکنون ۱۱ بار ویران گشته و از نو ساخته شده‌است. دهلی قدیمی‌ترین ناحیه مسکونی جهان به‌شمار می‌رود که تاکنون همواره مسکون بوده‌است. دهلی آمیخته‌ای است از جامعه سنتی و مدرن و نمودی است از اجتماع مذاهب، قومیت‌ها و فرهنگهای مختلف ، شاید جمعیت بالغ بر یک میلیارد نفری هند و سنت ها و خرافاتی که در طول سالیان دراز با این جمعیت عجین شده مهمترین عامل عقب ماندگی این کشور باشد.

به هر حال اولین بنایی که از آن دیدن کردیم دروازه هند (ایندیا گیت India Gate) بود این بنای باشکوه با ارتفاع ۴۲ متر در محوطه‌ای باز و نزدیک به کاخ ریاست جمهوری هند توسط معمار انگلیسی دهلی نو در سال ۱۹۳۱ ساخته شده‌است. در واقع یادبودی است برای ۹۰ هزار سرباز هندی که در جنگ جهانی اول کشته شده‌اند و نام این سربازان بر دیوارهای این بنا حک شده‌است.

 

 بعد از آن از بنای یادبود مهاتما گاندی (راج گت Raj Ghat) دیدن کردیم سکوی چهار گوش ساده‌ای از مرمر سیاه، محل نگهداری خاکستر مهاتما گاندی است که در سال ۱۹۴۸ به قتل رسید. هر ساله در روز سی ام ژانویه، روز شهید، به یاد پدر ملی هند گردهمایی در این محل تشکیل می‌گردد.

 

 و در نهایت از  قُطُب منار (Qutub Minar) دیدن کردیم .ارتفاع این منار عظیم ۵/۷۲ متر است که ۳۹۹ پله دارد. این بنا از سنگ ساخته شده و جزو اولین بناهای عظیم هند و از نمونه‌های بارز معماری هندو-اسلامی است. تزئینات روی این منار بی نظیر است. این بنا در کنار مسجد قوه الاسلام در سال ۱۱۹۹ میلادی توسط قطب الدین ایبک در جنوب شهر دهلی و بر روی خرابه‌های تعداد زیادی از معابد مربوط به آئین جینیسم ساخته شده. در صحن اصلی مسجد ستون فولادی بزرگی مربوط به قرن پنجم میلادی وجود دارد که عامه، حلقه کردن دست از پشت، دور این ستون را خوش یمن می‌دانند.

قُطُب منار به تقلید از «منار جام» افغانستان، ساخته شد و به پنج طبقه تقسیم شده است که در فاصلهٔ هر دو طبقه، ایوان مدوری به‌صورت کمربند آن را دربر گرفته‌است. هر طبقه کتیبه‌هائی دارد که موتونی از آیات قرآن و اسامی قطب‌الدین ایبک، محمد بن سام و دیگر پادشاهان و امرا را شامل می‌شوداین بنای عظیم در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده و هر ساله گردشگران بسیاری را جذب و چشم هر بیننده‌ای را به خود خیره می‌کند. پیش از این امکان بازدید از داخل منار بود ولی اکنون پس از چند خودکشی، ورود به داخل منار و بالارفتن از آن برای عموم ممنوع شده است.

نکته ای که بیش از همه ما را آزار می داد گرمی بیش از حد هواو ازدحام جمعیت و شلوغی بود در واقع اشتباه ما بود که در این فصل از سال که هند گرمترین و خشکترین آب و هوا را دارد به این کشور مسافرت کردیم.

جیپور-

دومین شهری که از آن بازدید کردیم  شهرجیپورمعروف به شهر صورتی ، از شهرهای تاریخی هندوستان و مرکز ایالت راجستان است. شهر جی‌پور در شمال غربی کشور هند قرار دارد. شهر جی‌پور در سال ۱۷۲۷ توسط مهاراجه سوای جای سینگ دوم، فرمانروای آمبر بنیاد شد و نخستین شهر دارای طرح شهری در هندوستان بود. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۳ برابر با 7/2 میلیون نفر بوده‌است. در بدو ورود لیدر تور ما که هندی بود ما را به بازاری برد تا سوغات بخریم بازاری مملو از جواهرات و ساری  و مجسمه های چوبی و فلزی که نماد خدایان متعدد هند بود ولی آنقدر اجناس گران بود که ما جنسی نخریدیم در واقع اصلافکر نمی کردیم اجناس هندی آنقدر گران باشد هر 100 دلار معادل43000الی000 44 روپیه بود در حالی که یک بلوز ساده آنجا بالاتر از 1000 روپیه بود شایدم برای توریستها این قیمتگذاری معمول بود؟!  

 

 هتلی که در آن اقامت داشتیم ramada  بود که قرار بود 5 ستاره باشد ولی 4 ستاره بود و باز در جایی پرت و دور از آگرا که اصلا راضی نبودیم. نخستین جایی که از آن دیدن کردیم قلعه آمبر یا Amber –fort بود که باید با فیل به قلعه می رفتیم هر چند صبح زود رفتیم ولی حدود 1:30 معطل شدیم تا نوبت ماشد در این بین بهترین فرصت برای دستفروشان بود که اجناس خودرا که بیشتر مجسمه و اشیا تزیینی بود به مردم بفروشند البته می توان بهترین  سوغات را نیز باچانه زدن  به قیمت خیلی کمتر از مغازه از آنها خرید. به هر حال با فیل مسافتی حدود500 متر را طی کرده به داخل قصر رسیدیم مناظر دیدنی و زیبا در مسیر به چشم می خورد هر چند فیل ها با آب دهان خود ما را حسابی خیس کردند و توصیه میکنم هنگام فیل سواری حسابی خودتان را بپوشانید! وارد محوطه بزرگی شدیم و از آنجا پس از طی مسافتی وارد قصر شدیم شکوه و عظمت آن واقعا نشاندهنده ثروت مهاراجه ها بود و شباهت این ساختمان به عالی قاپو ما را به یاد اصفهان انداخت .

در ضمن سریال عشق و نفرت که از شبکه ماهواره ای پخش می شود در این شهر فیلمبرداری شده.

بازگشت با جیپهای رو بازی بود که ماراتا اتوبوسمان همراهی کردند. در راه بازگشت از بنای Jal-mahal دیدن کردیم  که بنایی بود در وسط دریاچه و نمای زیبایی داشت. شب هم برای خرید به پاساژ رفتیم و بعد برای صرف شام به محلی که غذاهای محلی هندی با طعم تندی داشت و از رقص محلی هندی و شعبده بازی و ..... در محوطه آن دیدن کردیم.

 

آگرا-

سومین شهر بزرگ در ایالت اوتار پرادش در کشور هندوستان است. این‑ شهر درکنار رودخانه یامونا (جمنا) قرار گرفته .
نام آگرا به شکل «آگرابانا» نخستین بار در کتاب حماسی ماهابهاراتا آمده و معناشناسان آن را «پردیس» یا «بهشت» معرفی کرده‑اند.

هتل ما در آگرا که بهترین و قشنگترین هتلی بود که دیده بودم هتل 5 ستاره  orient taj بود که واقعا بیش از 5 ستاره می ارزید چون هم خدمات و سرویس دهی خوبی داشت و هم دارای قشنگترین محوطه و فضای سبزی که من تا به حال دیده بودم.

 

فردا صبح به وقت محلی ساعت 5 به سمت تاج محل راه افتادیم تا طلوع خورشید را از تاج محل نظاره گر باشیم با اینکه صبح زود رفتیم صف طویلی داشت و مطابق همه جاهای دینی هند توریستها را حسابی می گشتند و اجازه فیلمبرداری نمی دادند!

تاج محل:

تاج محل بنایی مجلل و رمز عشق ابدیست که سه قرن و نیم از بنای آن می‑گذرد. اخلاص به عشقی رومانسی، از دوران بسیار دور همچون: «لیلی و مجنون»، «رومئو و ژولیت» و یا «بخت‑النصر» که باغ‑های معلق بابل را به نشان وفاداری برای همسرش ساخت که یکی از عجایب هفتگانه دنیاست،تاج محل آرامگاه «ارجمند بانو بیگم» ملقب به ممتازمحل همسر محبوب «شاه‑جهان» پنجمین پادشاه گورکانی بود که در هند به پادشاهی رسید. این بنا به دستور شاه‑جهان برای نشان دادن عمق علاقه و عشق خود به ممتاز محل ساخته‑است. داستان بنای این مجموعه عمارات مجلل که در وسط آن گنبد تاج محل چون نگینی می درخشد، بر ارزش تاریخی این شاهکار هنری افزوده است. تاج محل، در واقع، باشکوه ترین هدیه یک شاه به همسر از دست رفته اش است و پایه‑های آن بر عشق وافر شاه جهان گورکانی به ممتاز محل ایرانی تبار استوار است.

 

دیدن یکی از عجایب هفت گانه  جدید برایم هیجان انگیز بود هر چند این محل از خارج بسیار باشکوه است و با سه عمارتی که در اطراف آن ساخته شده باشکوه به نظر می رسد ولی داخل این محل به قدری ساده بود که تعجب می کردی پس آنهمه شکوه وعظمت چرا تنها در دو قبر شاه جهان و ممتاز که یکتا تزیین آنجا بود خلاصه شده و بقیه اطاقها با دیوارهای لخت و بی هیچ تزیینی متروکه بوده و از آن دوران پر رونق هیچ اثری به جا نمانده؟شاید هدف آنها هم نشان دادن همین  زندگی ساده ای است که عشق آن را پر نور کرده بود عشقی که مشابه آن در هیچ جای دیگر جهان پیدا نمی شود.    

. قلعه قرمز آگرا:
در شهر اگرا نزدیکی بنای مشهور تاج محل، بنای ارزشمند دیگری به نام قلعه یا ارگ آگرا یا قلعه قرمز آگرا واقع شده است که قدمت آن به قرن شانزدهم می‑رسد.
این قلعه مستحکم از سنگ ماسه سرخ رنگ با دیوارهایی به طول 5/2 کیلومتر، شهر سلطنتی امپراتوری مغولی هند یا گورکانیان را در خود جای داده
این منطقه شامل تعداد زیادی کاخ افسانه‑ای، از جمله کاخ جهانگیر و خاص محل که توسط شاه جهان ساخته شده است و شامل سرسرای تماشاگران مانند دیوان خاص و دو مسجد بسیار زیبا می‑شود.
اکبر شاه علاقه زیادی به سنگ ماسه سرخ داشت و برای عمارت های این بنا از این سنگ استفاده کرد به همین دلیل امروزه به آن قلعه سرخ یا ارگ سرخ آگرا نیز گفته می شود که
نباید با قلعه سرخ در دهلی اشتباه گرفت .

 

فاتح‌پور سیکری به معنی «شهر پیروزی» شهر متروکه امپراتور اکبر که در آگره واقع است. تالار شنوندگان، مکان‌ها و مسجدها هنوز هم کاملا سالم و در وضعیت مطلوب هستند که از جمله می‌توان پنج محل و بلنددروازه را نام برد. در محوطهٔ مسجد جامع، آرامگاه شیخ سلیم چشتی واقع است و در واقع، اکبر شاه گورکانی شهر فاتح پور سیکری را به خاطر همین صوفی معروف مکتب چیستی هند پایه گذاشته بود.

پس از بازدید از این دو محل شب به دیدن  نمایش تقریبا موزیکالی رفتیم که بازگو کننده قصه عشق ممتاز و شاه جهان و چگونگی شکل گیری تاج محل بود و بعد به هتل شیراز رفته و شام خوردیم و طبق معمول ایرانیها سالن را قرق کردند و حسابی رقصیدند. فردا صبح به قصد دهلی راه افتادیم در بین راه از  مقبره اکبر شاه که بسیار ساده بود و در محوطه بیرونی آن آهو های زیادی  در حال چرا بودند و معبدسیکها وهندوها دیدن کردیم نکته جالب علامت سیکها بود که کاملا مشابه علامت جمهوری اسلامی در وسط پرچم ماست!


 

آخرین روز در دهلی از معبد آکشاردام دیدن کردیم که معبد بزرگی بود و تا انتهای غروب دیدن آن طول کشید.

 

معبد آکشاردام

معبد آکشاردام ( Akshardham) در دهلی نو ( New delhi) نشانگر ۱۰،۰۰۰ سال از فرهنگ هند می باشد.
این معبد که آمیخته ای از تکنولوژی و معماری نوین می باشد بزرگترین معبد هندوها در جهان به شمار می آید  وتوسط بیش از ۱۱،۰۰۰ کارگر و معمار هندی در تاریخ ۶ نوامبر سال ۲۰۰۵ میلادی ساخت آن پایان پذیرفت. این بنا هم اکنون یکی از جاذبه های توریستی کشور هند به شمار می رود.

 واقعا از تماشای این معبد لذت بردم یکی از زیباترین معابدی بودکه دیده بودم بنای کلی آن 7 سال با بیش از 20000 کارگر به اتمام رسیده بود و تمامی کنده کاریها بر روی چوب و سنگها کار دست بود در بدو ورود موردی که ما را حسابی پکر کرد این بود که حق نداشتیم دوربین عکسبرداری یا فیلمبرداری ببریم گویا گروه طالبان مدتی قبل در آنجابمب گذاشته بودند وبنابر این تدابیر امنیتی شدیدی حاکم بود در ضمن به خانم ها با دامن کوتاه اجازه عبور نمی دادند و در بدو ورود پارچه لنگ مانندی به آنها می دادند تا دور خود بپیچند. بعد از تحویل کفشها به داخل معبد رفتیم تمامی ستونها و دیوارها مملو از مجسمه های کنده کاری شده بود و مجسمه های بزرگی از کریشنا و رادا و .... دیگر خدایان وجود داشت همچنین در وسط معبد مجسمه آخرین پیامبرهندوها به نام Swaminarayan وجود داشت. دیواره خارجی معبد نماهای کنده کاری شده از پیکره فیلهای متعدد بود و دریاچه جلوی معبد با فواره هایی از مجسمه کله گاو خودنمایی می کرد.

بعد از بازدید از معبد از طرز زندگی و گزیده سخنان Swaminarayanدر قالب فیلم و عروسک های سخنگو دیدن کردیم .

 در نهایت با قایق از  برکه غار مانندی عبور که در دو طرف برکه کلیه فرهنگ و سنتها و اساطیر و اساتید و دانشمندان و ..... هنددر قالب مجسمه ها و پیکره های سنگی خودنمایی می کرد که همراه با توضیحات ارائه شده هندیها به خوبی توانسته بودند فرهنگ و تمدن خودشان را به توریستها نشان دهند موردی که متاسفانه در هیچ جای ایران وجود ندارد ؟!!!

 به هر حال بعد از خرید در بازار ساعت 12 به فرودگاه رفته و ساعت 4 صبح به تهران برگشتیم.

نکته:

 _ در فصل گرما به این کشور سفر نکنید زیرا گرمای آن طاقت فرساست و بهترین فصل سفر از نیمه های مهر تا اوایل اسفندماه است.

_ حتما از کلاه و عینک استفاده و همیشه جوراب به پاداشته باشید زیرا بسیار از جاها باید با پای برهنه بروید.

_ هنگام خریدتا می توانیدچانه بزنید و بیشتر از دستفروشها خرید کنید ولی نشان ندهید تمایل به خرید دارید وگرنه از بس پیله می شوند بیچاره تان می کنند.

_ غذاهای آنجا برای یک یا دو بار تست کردن خوبه ولی مصرف بیشتر معده ما ایرانیها راکه عادت به غذاهای با کاری و طعم تندنداریم اذیت می کنه.

_ فقط به توضیحات و خدماتی که لیدر تور می دهد توجه کنید افراد عادی برای کمی گفتگو با شما یا ارائه خدمتی همچون دادن دستمال توالت و یا خرده نان و ..... از شما طلب پول می کنند.

_ بیشتر وقت ما در بین جاده ها گذشت و با اتوبوسهای عهد عتیق هندیها سفر 3 ساعته تا 8 الی 9 ساعت به طول میکشد پس سعی کنید یا با هواپیما بین شهر ها سفر کنید یا از بیش از 1 الی 2 شهر دیدن نکنید چون وقت شما همش در جاده های بین شهرها هدر می رود.

_ قبل از رفتن ستاره هتل ها را چک کنید تا سر شما کلاه نرود و از نقاط دیدنی جایی که می روید لیستی تهیه کنیدمخصوصا بازارها چون لیدر تورها شمارا به جاهای گران قیمت می برند.